Çestita Baba Marta

     Dilek tutup gerçekleşmesini beklemek hemen hemen her kültürde mevcut. Kendi geleneklerine olmasa dahi dilek denince hemen diğer kültüre adapte olabilme özelliğimız de yadsınamaz hani. Aşk Çeşmesi'ne para da atarız, mumlar da yakarız. Hele ki bahar geliyorsa ve bu heyecan bize doğa gibi tazelenmeyi çağrıştırıyorsa dilek telaşı başlar hemen. Mayısta güllere ipler asmalar,  ateşlerden atlamalar falanlar filanlar.  Marteniçka da bunlardan birisi.  Farkı bahar henüz gelmeden dilenmesi. Çok eski bir Bulgar geleneği.

   
Rivayetlere göre kısaca tarihi şu şekildeymiş; erkekler savaşa giderken geride kalanların onlardan haber alabilmesi adına kazanırlarsa kuşların ayağına beyaz, kaybederlerse siyah ip bağlayıp gönderirlermiş. Ancak çoğu zaman kanlı geçen savaşlar nedeniyle ipler kırmızı beyaz ulaşırmış haber bekleyene. 

     Zaman geçtikçe iyice benimsenen kırmızı beyaz ipler baharın gelişi için sembolize edilmeye başlanmış. Bu rivayetin diğerine göre daha gerçekçi bulanlar fazlaca. Kırmızı hayatı temsil ederken beyaz mutluluğu temsil ediyor. 1 Marttan itibaren de Baba Marta günleri başlıyor. Insanlar birbirlerine martenitsa adı verilen kırmızı beyaz sembolleri hediye ediyorlar. Bunlardan en yaygın ise Pijo ve Penda denilen kuklalar.

     Martın başında takılan Marteniçka bileklikleri 20 günün sonunda çıkartılarak meyve veren ağaç dalına asılıyor.  Aslında bunun da birkaç çeşidi var. Bazılarına göre leylek gördüğün zaman çıkarmalısın; kimi inançlara göre taşın altına koymalısın. Yöreden yöreye, zamandan zamana değişmiş tabi.  Asıl önemli olan çok eskiden beri süregelen geleneği devam ettirmek, baharın gelişini hep birlikte kutlamak. Hele ki ben gibi kökenleriniz oralara dayanıyorsa ve etrafınızda birçok Bulgar göçmeni varsa Mart ipi fırsatı kaçmazdı.  Ben de dileğim dileğim bileğime Mart ipimi bağladım. Şimdi leylek bekleme zamanı :) Haydi hayırlısı. 

 ÇESTİTA BABA MARTA !!!